Do XVIII w. wiodącym instrumentem klawiszowym był klawikord. Przyciskając jego klawisze powodowało się szarpanie strun znajdujących się wewnątrz instrumentu. Zasada działania fortepianu, który pojawił się na początku XVIII stulecia, była podobna, z jedną istotną różnicą - dźwięk wydobywano przez uderzanie o struny niewielkimi młotkami, nie przez szarpanie. To, jak również obecność pedału przedłużającego długość i zmieniającego jakość dźwięku, sprawiło, że fortepian okazał się instrumentem bardziej wszechstronnym, donośniejszym i silniej oddziaływującym niż klawikord. Posiadał on rozległą skalę i możliwość płynnej gradacji dźwięku, dlatego do końca wieku całkowicie wyparł klawikord. Współcześnie, jako że orkiestra rozrosła się do wielkich rozmiarów, a komponowane symfonie są bardzo złożone, zadanie skoordynowania wszystkich elementów orkiestry stało się bardzo trudne. Rozwiązaniem tego problemu zajmują się dyrygenci. Do XIX w. taka funkcja w ogóle nie istniała. Co najwyżej siedzący kompozytor podawał takt. wymachując w powietrzu batutą, bądź zwiniętym w rulon egzemplarzem dzieła.
Zobacz też: Kostka | tandemy | yerba mate